PACZKI ŚWIĄTECZNE DLA KOMBATANTÓW OD POLSKIEGO CZERWONEGO KRZYŻA - OKRĘG POMORSKI

Jak co roku Polski Czerwony Krzyż nie zapomniał o kombatantach żołnierzach Armii Krajowej i wdowach po żołnierzach AK.

Poniżej zamieszczamy wpis Pomorskiej Grupy Pomocy Humanitarnej PCK na facebooku.

„Kochani, w tym wyjątkowym okresie Polski Czerwony Krzyż nie zapomina o tych, którzy poświęcili swoje zdrowie i życie dla Ojczyzny - naszych kombatantach.

Jak co roku przed świętami nasi członkowie z Pomorska Grupa Pomocy Humanitarnej PCK odwiedzili powstańców i ich opiekunów w Pomorskie z paczkami przygotowanymi przez pracowników, wolontariuszy i darczyńców Polskiego Czerwonego Krzyża na Pomorzu. Świąteczne paczki pełne ciepła i życzliwości, które trafiły do bohaterów z Kół Okręgu Pomorskiego. Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej to nie tylko produkty - to znak, że pamiętamy i doceniamy ich trud.

Każda paczka to uśmiech, rozmowa i chwila, która daje poczucie, że są wciąż częścią naszej wspólnoty. Dziękujemy wszystkim, którzy wsparli tę inicjatywę. Razem możemy sprawić, że święta będą naprawdę wyjątkowe.”

Serdecznie dziękujemy za pamięć i pomoc.

Zdjęcia: z PCK

więcej zdjęć >>>

  WSPOMNIENIE  O ŚP. WITOLDZIE KASPROWICZU ps."JASTRZĄB'

Z przykrością informujemy, że 27 sierpnia 2025 r. odszedł na wieczną wartę mjr w st. spocz. dr Witold Kasprowicz ps. „Jastrząb” ur. 04.11.1926 r. w Przemyślu.

Od najmłodszych lat wychowywany był (podobnie jak bracia) w atmosferze miłości do Ojczyzny i patriotyzmu, czemu sprzyjała historia jego rodziny: Ojciec, legionista Piłsudskiego, a pradziadek uczestnik powstania styczniowego w 1863 r. W czasie uczęszczania do szkoły podstawowej, był kolejno zuchem i harcerzem. Podobnie po II wojnie światowej (Przemyśl był wyzwolony w lipcu 1944 r.), do czasu studiów, pełnił funkcję Przybocznego Hufca Z.H.P.

W latach okupacji sowieckiej (1939-1941) zainteresował się sportem i osiągał b. dobre wyniki w systemie GPO, w grupie chłopców.

Po wejściu do Przemyśla w 1941 r. Niemców, zaczął z starszym bratem pracować w PKP w zakładach naprawy wagonów i parowozów, gdzie w biurze pracował jego Ojciec. To on był inicjatorem zatrudnienia synów w zakładach PKP, dzięki czemu uniknęli wywiezienia na roboty do Niemiec. W warsztatach PKP zaczęli pracować również jego szkolni koledzy i razem tworzyli „zgraną paczkę" spotykającą się często po pracy.

Na wiosnę 1943 r. grupa została zwerbowana przez byłych żołnierzy generała Kleeberga. Byli to: por. E. Popek ps. „Żbik" i chorąży T. Kosiński ps. „Turoń", którzy utworzyli z młodych oddział pod nazwą: I Grupa Bojowa Saperów „Chrobry" w Przemyślu, wydzielony oddział „Rysy" - komendy obszaru nr 3, Południe-wschód, Lwów. Po przeszkoleniu wojskowym, a szczególnie saperskim, złożył przysięgę i przyjął pseudonim „Jastrząb".

Oddział działał w ramach Kedywu prowadził różnorodne działania sabotażowe, polegające na planowaniu i wykonywaniu akcji mających na celu szkodzenie niemieckiej administracji okupacyjnej, wojsku i gospodarce. Obejmowały sabotaż komunikacyjny uszkadzanie taboru kolejowego. Akcje te miały na celu osłabienie potencjału produkcyjnego i logistycznego Niemców, ale także podtrzymywanie nastrojów oporu w społeczeństwie.

Działanie grupy, Witolda polegało na dywersji, poprzez uszkodzenie maszyn i urządzeń warsztatowych oraz sypanie piasku do maźnic wagonów już wyremontowanych, jadących głównie na front wschodni. Powodowało to konieczność wyłączenia wagonów z ruchu i ponownego remontu osi. W czasie jednej z takich akcji sabotażowych został przyłapany, ale udało mu się uciec. Od dowódcy otrzymał rozkaz natychmiastowego wyjazdu z Przemyśla na wieś koło Łańcuta. W czasie tego dwumiesięcznego pobytu poza Przemyślem, kilkukrotnie udawało mu się uniknąć łapanek i ewentualnego aresztowania, lub wywozu na roboty do Niemiec.

W lipcu 1944 r. wrócił do Przemyśla. Dzięki znajomościom rodzinnym w Niemieckim urzędzie pracy, nie wrócił już do Warsztatów kolejowych, ale został zatrudniony w Straży Pożarnej.

W 1949 rozpoczął studia na Warszawskiej AWF. W 1972 r. otrzymał propozycję pracy w WSWF w Gdańsku, w zakładzie metodyki W.F.

W trakcie pracy w A.W.F. prowadził zajęcia ze studentami stacjonarnymi i zaocznymi oraz programowe obozy sportowe. Jest autorem kilkudziesięciu prac i artykułów badawczych o charakterze sportowym i publicystycznym. W grudniu 1980 r. obronił pracę doktorską.
Od 1999 r. był członkiem Koła Wrzeszcz ŚZŻAK.

Przez 20 lat pracował z młodzieżą naszej podopiecznej szkoły im. Żołnierzy AK na Morenie we Wrzeszczu. Był Członkiem Zarządu Koła oraz Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Okręgu Pomorskiego ŚZŻAK. Był również autorem hymnu ŚZŻAK Okręgu Pomorskiego.

Odznaczony m innymi:
Krzyż Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
Złoty krzyż zasługi
Medal komisji Edukacji Narodowej
Odznaka honorowa AK
Medal „Pro Patria”

Cześć Jego Pamięci!
Żonie i całej rodzinie składamy wyrazy najszersze wyrazy współczucia

FOT. RENATA DĄBROWSKA// WYSTAWA „OSTATNI. GDAŃSZCZANIE – ŻOŁNIERZE ARMII KRAJOWEJ”

Tekst Wojciech Rakowski

   WSPOMNIENIE  -  ELŻBIETA SKRZYŃSKA

23 sierpnia 2025 roku, odeszła na wieczną kpr Elżbieta Tatarkiewicz-Skrzyńska ps. „Żabska”. Bratanica profesora Tatarkiewicza, urodzona w 1924 roku w Warszawie. Uczestniczka Powstania Warszawskiego, mieszkanka Sopotu, autorytet młodych.

Przed wojną z rodziną mieszkała przy ulicy Wiejskiej. Mama Zofia nie pracowała, prowadziła dom, tata Jan był adwokatem. Pani Elżbieta jest bratanicą profesora Władysława Tatarkiewicza. W Warszawie uczęszczała do prywatnej szkoły imienia Zofii Wołowskiej.

W 1942 roku w warunkach konspiracyjnych zdała maturę, świadectwo dojrzałości otrzymało po wojnie w 1945 roku. Po maturze 16 maja 1942 roku złożyła przysięgę na rotę Armii Krajowej Przysięgę odbierał Jerzy Bogdanowicz pseudonim „Hercum”. Przeszła kursy dla sanitariuszek i wykonywała zadania zwiadowcze.

Patrolowa sanitariuszek - w patrolu „Bogdańskiej", łączniczka, przenosiła broń, prasę konspiracyjną, przydział - V Obwód (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - 3. Rejon - Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej - 2. Harcerska Bateria Artylerii Przeciwlotniczej „Żbik".

Do powstania dojechała na rowerze, na ramie którego przywiózł ją jej konspiracyjny dowódca Jerzy Bogdanowicz. W czasie walk pełniła funkcję sanitariuszki i łączniczki - IV zgrupowanie "Gurt" - 2. Harcerska Bateria Artylerii Przeciwlotniczej "Żbik. W strukturach Armii Krajowej uzyskała stopień kaprala. Po kapitulacji, 7 października 1944 r. wyszła z 14-letnią siostrą w grupie ludności cywilnej. Skierowana do obozu przejściowego w Ursusie. Uciekła z transportu do Niemiec.

1 września 1945 roku ojciec objął posadę sędzi Sądu Okręgowego w Gdańsku, 15 września dojechała do niego Elżbieta, a kiedy w październiku Sąd Grodzki, który miał siedzibę w Sopocie wyprowadził się do górnego Sopotu, zostało im przydzielone 3 pokojowe mieszkanie przy ulicy Rokosowskiego 6.Sopot stał się jej miejscem życia, miejscem na ziemi. Wychowawca młodych, ich autorytet i przewodniczka.

Członek Koła Sopot Okręgu Pomorskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

CZEŚĆ JEJ PAMIĘCI!!!

Na zdjęciu wspólnym wraz z nieżyjącym Januszem Preyssem ps. „Kowalski" w roku 1944 i 2024.
Foto: Karolina Świętosławska// Projekt „Pamięć w fotografii”

  ŚWIĘTO SIŁ ZBROJNYCH - KOŁO GDYNIA_

15 sierpnia na pamiątkę Bitwy Warszawskiej obchodzone jest święto sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Początek uroczystości to poranna wizyta w VII Szpitalu Marynarki Wojennej.

Pan wiceprezes ŚZŻAK okregu pomorskiego kpt. w st. s. Tomasz Kuplicki wyróżnił przez wręczenie okolicznościowych medali dla lekarzy,  którzy zajmują sie naszymi kombatantami.

Kolejnym punktem obchodów były centralne uroczystosci w Gdyni pod pomnikiem Polska Morska. Jak zawsze przy udziale Marynarki Wojennej, posłów, członków rady miasta a zwłaszcza mieszkańców Gdyni.

Zdjęcia opublikowane dzięki uprzejmości fotografa Michała Romanowskiego.

Ostatnim punktem obchodów tego pięknego święta to uroczystości w Sopocie, podczas których uhonorowani zostali żołnierze 33 dywizjonu rakietowego obrony powietrznej w Gdyni.
Jednostka ta pod dowództwem ppłk Daniela Wasiłka od lat podobnie jak Marynarka Wojenna współpracuje z ŚZŻAK.

Na zakończenie złożyliśmy kwiaty pod pomnikiem Inki Danuty Siedzikówny.

Tekst i zdjęcia Krzysztof Kozubowski

więcej zdjęć >>>

Z przykrością informujemy, iż w dniu 16 lipca 2025 r. odszedł na wieczną wartę : śp. kpt. w st. spocz. Andrzej Kaczorowski, ps. „Mały” , „Kaczor”, żołnierz Szarych Szeregów i Armii Krajowej w drużynie 200 im. św. Jerzego nr 223, Rój „Podhale – Zawisza”, Bloku „Bazylika”, Ulu „Wisła”,
Powstaniec Warszawski.
Członek Koła Gdańsk-Wrzeszcz, Gdańsk-Wrzeszcz-Oliwa, Okręgu Pomorskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.
Ur. 9 Września 1930 roku w Brześciu nad Bugiem.

Ojciec kpt. w st. spocz. Andrzeja Kaczorowskiego, powołany we wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej , zesłany do łagru. Z łagru na Syberii udało mu się dotrzeć do formowanej. przez gen. Władysława Andersa Armili Polskiej, z którą przeszedł szlak bojowy poprzez bitwy pod Tobrukiem i Monte Cassino. Do kraju wrócił w 1947 roku.

Cała rodzina kpt. w st. spocz. Andrzeja Kaczorowskiego, była zaangażowana w podziemiu: stryj, Stanisław Kaczorowski był żołnierzem AK, jego syn Tadeusz ps. "Topola" i "Dzidzia" - żołnierz ze zgrupowania "Radosław" batalionu "Pięść"
6 lat starsza siostra /drużynowa w przedwojennym harcerstwie/ w Warszawie 23.Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej, w Powstaniu Warszawskim sanitariuszka na Starym Mieście w batalionie szturmowym "Parasol". Po upadku powstania wywieziona do obozu jenieckiego na terenie Niemiec. Wróciła do kraju w 1947 roku.

Cioteczny brat Henryk Fedorowicz ps. „Cichy" i „Pakunek", członek Wydzielonej Organizacji Dywersyjnej ZWZ-AK „Wachlarz", Zgrupowanie Partyzanckiego AK „Ponury-Nurt", za akcję na Dworcu Zachodnim w Warszawie w marcu, 1943 roku,. został uhonorowany Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego VIRTUTI MILITARI.

Kpt. w st. spocz. Andrzej Kaczorowski, ps. „Mały” , „Kaczor”, w zastępie "Żbików" Drużyny 200 im. św. Jerzego nr 223, która wchodziła w skład Roju Podhale - Zawisza, Bloku Bazylika, Ulu Wisła Szarych Szeregów, w pogotowiu przed Powstaniem, wszedł w struktury wywiadu Szarych Szeregów: WISS ( Wywiad i Informacja Szarych Szeregów), rozpracowując transporty niemieckie na przejedzie kolejowym na Pelcowiźnie, pobliżu skrzyżowania ul. Toruńskiej z ul. Modlińską. W Powstaniu Warszawskim w ramach VI Obwodu Warszawskiego Okręgu AK – Praga, krypt. „46”, „ XXVI” ok. 8820 żołnierzy, co czyniło go najliczniejszym, po Śródmieściu, obwodem miejskim. W Powstaniu w pogotowi harcerskim w rejonie działania I rejonu: Nowe Bródno – Pelcowizna – dowódca kpt. Zygmunt Pawlik ps. „Antoni”. 4 sierpnia dowódca obwodu ppłk Antoni Żurowski ps. „Bober”, „Papież”, za zgodą komendanta okręgu, wydał rozkaz powrotu do konspiracji.

Gdańszczanin od czerwca 1945, mieszkał od początku w tym samym mieszkaniu. W pierwszym roczniku III Liceum Ogólnokształcącego „Topolówki” Nie mogąc pogodzić się z kolejnym zniewoleniem Polaków, próbował zorganizować grupę oporu. Starym zwyczajem (wyniesionym z Warszawy) zaczął zbierać i gromadzić broń. W 1947 roku konspiracyjna grupa miła wpadkę i cudem uniknęli aresztowania. Grupa rozpadła się. Nadal utrzymywał kontakt tylko z jednym kolegą, Bogdanem Antoniakiem. Jego ojciec (nauczyciel na tajnych kompletach w Krakowie) był dyrektorem liceum. Bogdan, niepostrzeżenie wyniósł w sekretariatu szkoły matrycę białkową (ogólnie niedostępną), którą wykorzystaliśmy do wydrukowania ulotek na własnoręcznie wykonanym powielaczu. W nocy z 30 kwietnia na 1 maja 1950 roku; przeprowadzili akcję oblepiania ulotkami głównych ulic Gdańska, ze szczególnym uwzględnieniem trasy pochodu 1-Majowego. Uzbrojeni (po 2 pistolety każdy) rozpoczęli od pętli tramwajowej na ul. Kartuskiej. Dalej obecną ul. Nowe Ogrody, poprzez Hucisko i w stronę dworca kolejowego, ul.3-go Maja, dalej przez Bramę Oliwską, Al. Zwycięstwa i ul. Grunwaldzką, aż do skrzyżowania z Al. Wojska Polskiego. Wracali drugą stroną ul. Grunwaldzkiej i doszli z powrotem do Al. Zwycięstwa. Ulotki naklejali na murach, płotach, drzewach i słupach. Kilka ulotek i matrycę schowali do puszki i zakopali. W ulotkach była, ostra krytyka polityki Kremla wobec Polski i Polaków. Następnego dnia usłyszeli jak ludzie opowiadali, że przez miasto przeszła jakaś bojówka i porozlepiała ulotki.
Niedługo potem został powołany do wojska.

Po powrocie z wojska podjął prace zawodową. Mimo wyksztalcenia ekonomicznego pracował na stanowiskach technicznych. Miedzy innymi był technologiem, konstruktorem i specjalistą ds. postępu technicznego i wynalazczości.

Pogrzeb Odbędzie się we wtorek, 22 lipca 2025 r. na Kwaterze Akowskiej Cmentarza Łostowice w Gdańsku, o godzinie 11:30,( wystawienie w kaplicy cmentarnej), poprzedzony mszą żałobną o godzinie 10:00 w kościele pw. Świętego Krzyża OO. Jezuitów ul. Mickiewicza 11, 80-425 Gdańsk

Odznaczenia: Krzyż Kawalerski OOP, Krzyż Powstańczy, Krzyż Armii Krajowej i wieloma innymi odznaczeniami. W Kole Gdańsk Wrzeszcz Okręgu Pomorskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej od 1989 r.

Fotografia Renata Dąbrowska
Wspomnienie Wojciech Rakowski

GDAŃSK - SYMPOZJUM WESTERPLATTE.
JAKIEJ PRZYSZŁOŚCI POTRZEBUJE PRZESZŁOŚĆ ?

Dostaliśmy od Muzeum II Wojny zaproszenie na sympozjum „Westerplatte. Jakiej przyszłości potrzebuje przeszłość ?"

Spotkanie odbyło się 25 czerwca 2025 roku w sali konferencyjnej Muzeum II Wojny. W gronie panelistów wystąpili między innymi:
prof. dr hab. Rafał Wnuk – dyrektor Muzeum II Wojny,
dr Janusz Marszalec – zastępca dyrektora ds. badań i rozwoju
oraz przedstawiciele pracowni MURO.

Podczas spotkania zostały poruszone zagadnienia związane z przyszłością Westerplatte zarówno w wymiarze historycznym, przyrodniczym jak i społecznym.

Tekst i fotografie: Iga Basińska

UROCZYSTOŚĆ WRĘCZENIA MEDALI „WIERNI AKOWSKIEJ PRZYSIĘDZE”    - GDAŃSK

5 maja 2025 r. w Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku odbyła się uroczystość wręczenia medalu „Wierni Akowskiej Przysiędze”, ustanowionego przez Zarząd Okręgu Pomorskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

Wyróżnieni zostali: poseł RP, Piotr Adamowicz, jeden z inicjatorów ustanowienia Narodowego Dnia Pamięci o Żołnierzach Armii Krajowej, Mikołaj Dreżewski, wolontariusz związany z Kołem Gdańsk Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej i Stowarzyszeniem Kwatera Akowska na cmentarzu Łostowickim w Gdańsku oraz wnuk śp. Franciszka Troszczyłowa, żołnierza AK, Mateusz Jasik, wicedyrektor MIIWŚ oraz wolontariusz działający na rzecz ŚZŻAK i Stowarzyszenia Kwatera Akowska, Janusz Marszalec, wicedyrektor MIIWŚ i prezes Stowarzyszenia Kwatera Akowska, Rafał Wnuk, dyrektor MIIWŚ oraz Jadwiga Basińska, prezes Koła Gdańsk ŚZŻAK i skarbnik w Stowarzyszeniu Kwatera Akowska na Cmentarzu Łostowickim, córka śp. Henryka Basińskiego żołnierza Armii Krajowej.

Wśród odznaczonych miał znaleźć się również Lech Parell, szef Urzędu ds. Kombatantów, pomysłodawca ustanowienia Narodowego Dnia Pamięci o Żołnierzach AK, oraz Gabriela Gierłowska, społeczniczka związana z ŚZŻAK oraz wiceprezes Stowarzyszenia Kwatera Akowska. Niestety obowiązki nie pozwoliły im przybyć na uroczystość.

Medal „Wierni Akowskiej Przysiędze” przyznawany jest osobom, zaangażowanym w krzewienie postaw patriotycznych i zajmującym się utrwalaniem pamięci o Armii Krajowej i Polskim Państwie Podziemnym.

Odznaczenia wręczyli: wiceprezes Okręgu Pomorskiego, kpt. w st. Spoczynku Tomasz Kuplicki, kmdr w st. spoczynku Roman Rakowski, kawaler Orderu VM, żołnierz Kedywu Armii Krajowej, oraz Jadwiga Basińska, prezes Koła Gdańsk ŚZŻAK, córka śp. Henryka Basińskiego żołnierza Armii Krajowej. Uroczystość odbyła się na wystawie głównej MIIWŚ, przed instalacją przedstawiającą przysięgę żołnierzy Armii Krajowej.

Tradycja współpracy Muzeum II Wojny Światowej ze ŚZŻAK sięga początków tego Muzeum, tzn. 2008 r., gdy członkiem Rady Muzeum został płk Czesław Cywiński, żołnierz wileńskiej Armii Krajowej, prezes Zarządu Głównego ŚZŻAK, zmarły tragicznie w katastrofie samolotu prezydenckiego w drodze na obchody rocznicy zbrodni katyńskiej. Wśród wielu znakomitych akowców i jednocześnie przyjaciół Muzeum należy również wspomnieć nieżyjącego już Wiesława Gierłowskiego, żołnierza 77. Pułku Piechoty AK z Okręgu Nowogródzkiego, społecznika, prezesa Koła Gdańsk ŚZŻAK i jednego z najwybitniejszych znawców bursztynu oraz sztuki bursztynniczej na świecie.

Tekst: Aleksandra Trawińska MIIWŚ
Fotografie: Muzeum II Wojny Światowej

więcej zdjęć >>>

14.02.2025

KOŁO GDAŃSK ŚZŻAK, STOWARZYSZENIE KWATERA AKOWSKA
NA CMENTARZU ŁOSTOWICKIM. ”ŚWIATŁO DLA BOHATERÓW”

 83.ROCZNICA PRZEMIANOWANIA ZWIĄZKU WALKI ZBROJNEJ
W ARMIĘ KRAJOWĄ

83 rocznicę przemianowania Związku Walki Zbrojnej w Armię Krajową. Od dziewięciu lat w rocznicę tego wydarzenia zapalamy znicze na każdej mogile żołnierza Armii Krajowej pochowanego na Kwaterze Akowskiej na Cmentarzu Łostowickim w ramach akcji „Światło dla bohaterów”.

Pamiętamy o zmarłych, poległych i żyjących żołnierzach Armii Krajowej. Przypominamy tych, co jeszcze niedawno byli wśród nas a teraz odeszli na wieczną wartę. Wspominamy nie tylko ich wojenne zasługi, ale także losy powojenne. Żyli oni po wojnie w Gdańsku, tutaj pracowali, zakładali rodziny i odbudowywali miasto.

W tym roku rocznica ta jest wyjątkowa. Dzień 14 lutego został uznany za święto państwowe – Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej.

Godną oprawę uroczystości, jak co rok, zapewnił Urząd Miejski w Gdańsku. Dziękujemy pani prezydent Aleksandrze Dulkiewicz.

relacja: Iga Basińska
fotografie: MIIW, Tamara Von Wiecka-Olszewska, Piotr Czerepuk

więcej zdjęć >>>

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2024 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2023 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2022 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2021 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2020 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2019 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2018 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2017 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2016 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2015 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2014 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2013 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2012 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2011 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2010 rok

RELACJE Z WYDARZEŃ - 2009 rok